158

Ik geloof in het bloed van Jezus

Mijn naam is Cobi Straat. Ik ben in 1974 geboren en moeder van 2 kinderen.

Opgegroeid in een christelijk gezin, is het geloof mij niet geheel vreemd. Op 28 maart 1999 heb ik zelf bewust voor mijn geloof gekozen en deed ik in de PKN belijdenis. Mijn leven wilde ik laten leiden door God.
Wel was ik nog heel erg op zoek en koos daarom de tekst uit Psalm 9 vers 11 met de woorden: “Het is goed op de Heer te vertrouwen, want Gij hebt nooit verlaten wie U zoeken”.
Ten overstaan van God en de gemeente ben ik in mei 1999 getrouwd met Onno, die zelf niet geloofde, maar voor mij mee ging naar de kerk. We gingen daarna bijna elke zondag, eerst met z’n tweeën en daarna samen met de kinderen die allebei ook in de kerk gedoopt zijn.

Oneerlijk

In juni 2002 kregen we te horen dat mijn oudste zus ongeneeslijk ziek was… Een moeilijke tijd volgde. Iemand zien vechten tegen een ziekte, wetend dat het een oneerlijke strijd is. Stap voor stap proberen afscheid te nemen terwijl dat helemaal niet lukt.
Als ze anderhalf jaar later komt te overlijden zijn we dan ook erg verdrietig. Waarom kunnen wij als gezin – als broer en zussen – nooit meer compleet zijn? Waarom moeten haar kinderen zonder een moeder opgroeien? Haar dochter is net zo oud als onze dochter… Het zet je tot nadenken en je komt elke keer weer uit bij de vraag “waarom?” Waarom moest dit gebeuren?

Maar het leven gaat verder. Onze kinderen zijn op dat moment drie en anderhalf jaar oud en vragen veel tijd en aandacht. De tijd vliegt en de kinderen brengen gelukkig ook heel veel vreugde met zich mee!
Het verdriet van dit grote verlies heb ik kunnen delen met familie en vrienden en er kwam een moment dat ik echt kon zeggen dat het weer wat beter ging. Momenten dat het gevoel van verdriet steeds meer naar de achtergrond verdween.

Inmiddels waren we ruim twee jaar verder en mijn andere zus werd zwanger van hun 2e kindje. Heel erg gewenst, dus grote vreugde!
De zwangerschap verliep echter moeizaam en had een vreselijke afloop. Hun dochtertje was zo klein maar heeft het overleeft, mijn zus echter niet… Afschuwelijk was het! Hoe heeft dit kunnen gebeuren? We hadden al een zus verloren en nu weer een zus??
Weer die enorm intense gevoelens van verdriet en gemis. Niet te verwoorden…

God komt tussenbeide

In maart 2007 – een half jaar nadat mijn 2e zus was overleden – was ik ook weer heel verdrietig en was ik erg bezig met de vraag: “wat is nou eigenlijk het doel in dit leven?”
Ik zag het niet meer… Bijna schreeuwend van verdriet en pijn liep ik op het kerkhof en zat diep in de put. Ik voelde me in de steek gelaten. Als God dan mijn grote vriend was, waar was Hij dan? Waarom liet Hij me nu dan alleen? Bidden kon ik al helemaal niet.

Mijn zussen zijn overleden en het leven ging gewoon door. In het begin was iedereen erg verdrietig, maar al snel verdween dat naar de achtergrond en pakte iedereen de draad “gewoon” weer op. Wat oneerlijk! Waarom zijn we hier dan?? Wat is dan toch ons doel?

Op dat moment kreeg ik van iemand een cd met prachtige liederen. Wat op die cd stond, waren de woorden van mijn gebed die ik niet kon uitspreken. Woorden als “U droogt mijn tranen af” en “Houdt me dicht bij U” zijn in die tijd voor mij een enorme troost geweest. Ze hebben me doen beseffen wat voor steun God voor mij is geweest in tijden van verdriet. Achteraf was God er altijd voor me!

God had zoveel voor mij gedaan, dat ik iets wilde terug doen. Ik wilde me meer verdiepen in mijn geloof, meer tijd aan God besteden. Daarom ben ik twee jaar geleden in oktober 2007 begonnen met de Alphacursus. Elke vrijdagavond een bijeenkomst die begon met samen eten, gevolgd door een inleiding over een bepaald thema van die avond en daarna in kleinere groepjes doorpraten.

Als de Heilige Geest neerdaalt

Na 5 avonden stond er een weekend weg gepland met als thema “de Heilige Geest”. Dit thema sprak me nog niet aan. Van huis uit werd daar ook niet echt aandacht aan besteed, dus voor mij was het allemaal erg vaag.
Vrijdagavond bij aankomst had ik mijn muurtje al gebouwd: niemand te dichtbij laten komen, vooral niet kwetsbaar zijn en niets van je zelf laten zien. Ik wilde niet thuiskomen met één of ander vaag verhaal waarbij Onno zich zou afvragen of ik wel goed wijs was. Maar het liep een beetje anders…

Gaandeweg zo’n weekend leer je elkaar beter kennen en natuurlijk raakt het je als iemand verdriet heeft. Maar ik wilde geen verdriet voelen. Ik zat net weer beter in mijn vel en dat ellendige gevoel, daar had ik nu echt geen zin in!
Opstandig en verdrietig werd ik die zaterdagmorgen wakker en wilde het liefst zo snel mogelijk weer naar huis. Mijn muur werd nog hoger gebouwd, want stel je voor dat een ander mijn verdriet zou zien..

’s Avonds was er een viering waarbij je de Heilige Geest kon ontvangen en na afloop kon je voor je laten bidden. Niks voor mij!! Ik zou zeker niet voor me laten bidden!

Tijdens de viering stonden we in een kring en hielden elkaar bij de hand vast om samen te bidden. Iedereen mocht hardop zeggen wat hij of zij kwijt wilde. Het werd heel emotioneel en ook ik moest huilen. Weer dat gevoel van gemis; dat ellendige gevoel…
Na het gebed mocht je je handen open vouwen om de Heilige Geest te ontvangen. Ik deed amper mijn handen open, bang voor wat er zou komen. Maar opeens werd ik overspoeld door heel veel warmte en een heel gelukkig gevoel. Ik deed mijn handen nog verder open en van mijn muur was niets meer over. Ik deed mijn ogen weer open en ik zag wat een geweldige mensen hier stonden!
De viering was afgelopen en je kon voor je laten bidden. Wat niemand had verwacht gebeurde toch: ik stond vooraan! Ik vertelde van het geweldige moment, glunderde van oor tot oor en het voelde alsof ik zweefde.

Veranderd door het bloed van Jezus

Deze hele periode heeft mij als persoon en vooral als christen erg veranderd. In de periode dat ik me zo alleen heb gevoeld wist ik dat Jezus mij als geen ander heeft begrepen. Hij voelde zich ook in steek gelaten door z’n Vader. Hangend aan het kruis riep Hij ”Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?” Ik weet dat Jezus voor mij aan het kruis is gestorven en dat ik hierdoor de genade heb gekregen! Door deze genade ben ik wat ik ben! Vervuld met de Heilige Geest wil ik getuigen van Zijn liefde, van Zijn grootheid! Jezus heeft de dood overwonnen!

Ik geloof in het bloed van Jezus
Ik geloof in de kracht van Zijn naam
Ik geloof dat Hij stierf voor mijn zonden
Ik geloof dat Hij is opgestaan!

(Opwekkingslied nr 555)

Amen

 

Laat een reactie achter